web analytics

Wyck

Zul je altijd zien: wordt het eindelijk écht lekker weer, moet ik werken. Ben vast niet de enige, maar toch ;-). Om de pijn wat te verzachten, gingen we ‘s avonds lekker wandelen door Wyck. Ik woon net niet in deze wijk, maar het is wel mijn favoriet stukje Maastricht.

Ik vind het heerlijk om door deze straatjes te wandelen. We besloten een ijsje te halen bij Luna Rossa en via het Charles Eyck park terug te lopen. Waar ik soms met een dekentje in het gras zit, maar wat ik vooral ken dankzij het hardlopen; dit is mijn standaard route. Niets mooier dan op een zondagochtend (UGH, ja ik ben zo’n persoon geworden) met het zonnetje als enige door dit park te sporten.

Het ijsje was overigens duuuurrr en het was meer knoeien dan lekker eten, maar totally worth it. Ik hou van deze zomeravonden, én van Wyck.

(meer…)

Ik moest er ook aan geloven

Ik lag duidelijk achter op de mensheid. Taart bakken staat – denk ik – met stipt op nummer 1 van dingen-tegen-verveling-in-corona-tijden. Vlakbij puzzelen.

Nu heb ik een hele mond vol aan activiteiten gedaan om mijn eigen verveling tegen te gaan – ik kwam nog tijd te kort zelfs. Maar taart bakken was er niet een van. Sterker nog, ik heb shockingly nog nooit ook maar iets van een taart gebakken. Oh. My.

Kon niet uit blijven natuurlijk. Dus op een vrije middag bedachten we om dan toch die taart eens te gaan bakken. Een cheesecake met rode bessen welteverstaan. Daar rolde deze fijne plaatjes uit.

Op een fijne middag. ♥

(meer…)

De bloemenbon voor Moederdag

Cadeaus voor mijn moeder verzinnen. Ik ben er gewoon niet goed in. Dat ligt – en dat is niet stom bedoeld – grotendeels aan haar zelf. Cliché cadeaus zoals sieraden of verzorgingsproducten maak je haar gewoon niet blij mee. Interieur zint haar wel, maar na een aantal cadeaupogingen daarin en dat ze vervolgens op een hele lieve, maar stiekem smerige toon dat cadeau weer terug naar mij probeert te draaien (sorry mama ;-)), omdat ze (net als ik!) enorm kieskeurig is wat interieur betreft, sla ik dat tegenwoordig ook over.

Dus komen mijn jongere zus en ik altijd met bloemen of een bloemenbon aan.

Ze is ook niet per sé een lezer. Maar omdat ik zelf de laatste tijd het lezen en echte boeken weer heb ontdekt, kwam ik op het idee om een boek voor haar te vinden. Iets in de relatie van het moederschap met (bijna) volwassen dochters, dat leek me wel wat. Dus ik ging op onderzoek uit, maar tot mijn verbazing is er daar bijna niks in te vinden. Je wordt doodgegooid met boeken over het opvoeden van baby’s tot kinderen, maar volwássen kinderen is nergens te vinden. Het beste wat ik kon vinden, was het boek ‘Moeder van volwassen kinderen’ van Annette Heffels, een psychologe. Een niet zo’n heel aansprekende cover, maar de tekst op de achterkant liet me het voordeel van de twijfel trekken.

Eenmaal besteld en in mijn handen kwam ik op het idee om het zelf te lezen. Ik was ruim op tijd en het zou mijn twijfel weg trekken – dan wist ik tenminste wat we haar cadeau gingen doen. Stel je voor, het zou een super slecht boek zijn. Arme mama die dan weer een lief bedoeld verhaal zou ophangen waar ik toch zo doorheen prik.

(meer…)

De tafel

Ik voel me thuis in mijn appartementje. En toch ben ik altijd constant aan het malen; dit wil ik beter; dat wil ik zus; dat wil ik zo. Een nieuwe, grotere bank, een ander tv-meubel. En zo ook een nieuwe eettafel en -stoelen. Een houten, ronde tafel die los staan van de muur, dat lijkt me wel wat. Maar wetende dat ik hier waarschijnlijk niet nog drie jaar blijf wonen, zet ik die gedachten maar even aan de kant.

Want hoe blij ik ook met mijn appartementje ben, het is klein. Goed te doen hoor, in mijn eentje! Maar ik kijk uit naar de tijd dat ik een aparte werkkamer kan inrichten, een eettafel heb en een plek (in de gang?) om spullen uit te stallen. Ik droom nog even weg van een gaaf, ingerichte werkkamer met een groot bureau en een nog grotere iMac. One day, zullen we maar zeggen. Maar voor nu is het mijn bureau-eet-en-werk-tafel in één.

Dat vergde even wat tijd om mijn tafel zo in te richten dat het op alle fronten past. Het was altijd rommelig (al helemaal in mijn studententijd!) en ik kreeg het qua accessoires niet goed ingericht. Maar het is gelukt, en ik ben er blij mee. Je ziet een kalendertje, een planner, een notebook, maar ook mijn koffiezetapparaat, een kistje met spulletjes binnen handbereik, twee foto’s en een olifantje uit Kreta, een mandje met theelichtjes, een kandelaar (die geen avond wordt overgeslagen) en een zachte tafellamp. Zo gezegd, zo gedaan. Mijn nieuwe, favoriete plek in huis.

(meer…)