web analytics

Het quarantaine-leef

Ik doe natuurlijk net alsof ik het heel erg vind om in zelf-quarantaine te zitten. Wat. Een. Zeeën. Van. Tijd!

Dit is niet helemaal waar trouwens. Wel de zeeën van tijd, maar niet dat ik het niet erg vind. Maar ik probeer er wel wat leuks van te maken. Ik zat – zéker nu het lenteweer om te hoek komt kijken – liever op een terras ergens. En mijn zaterdagavond breng ik ook wel liever dansend door in de Muziekgieterij of met een wijntje en nacho’s bij Falstaff. Maar verder hoor je mij niet veel meer klagen, iets wat ik overigens heel goed kan (heb ik horen zeggen).

Ik maak wel doelbewust lijstjes. To-do-lijstjes. Die zijn ingevuld met films die ik nog wil kijken en dat ik die dag even een rondje wil gaan hardlopen. Want hallo! De verveling zou anders zó erg zijn toegeslagen, dat ik spontaan begonnen ben met bewegen. Ik mis nu ik thuis zit natuurlijk wel mijn dagelijkse beweging, want van de keuken naar de bank naar mijn bed is de moeite op een dag niet waard. Bovendien is Maastricht een regelrechte ghost town geworden, helemaal om 10 uur ‘s ochtends. Mooi plaatje hoor, op de kinderkopjes langs de Maas.

Maar stel je voor! Dat ik als fitgirl die quarantaine uit kom dadelijk! Het mag een godswonder zijn, maar ik ben al vijf hele keren gaan hardlopen. Om de dag, is de deal met mezelf. En het is (buiten mijn enkelblessure) nog goed te doen ook, want toch is dat het enige halfuurtje op twee dagen tijd dat ik even van de buitenlucht kan genieten. Nadeel van een appartement zonder balkon. Ik hang nog wel eens uit mijn raam, maar gezien ik vanuit die plek naar een geheel mannelijk studentenhuis uitkijk, is dat af en toe een beetje raar (nee, ik staar niet naar jullie).

Terug naar de to-do-lijstjes. Ik heb het wel meteen goed aangepakt, want ik ging mijn quarantaine tot 1 juno niet doorkomen met 9,5 uur lang scrollen op Facebook, Instagram, Twitter en weer terug. No way José. Ik maakte vooraf een grote lijst met álles wat ik wil doen.

Taal Is Zeg Maar Echt Mijn Ding, door Paulien Cornelisse

Ik struinde IMDb af met de oneindige Watchlist met films die al 6 jaar in de wacht stonden, maar waarvan ik heus wel wist dat die er nooit meer van gingen komen. Op de lijst. Next; Storytel weer aangeschaft. Ik vond het wel een goeie om lezend (luisterend?) mijn quarantaine door te komen. En met succes, want inmiddels heb ik Wild (dikke aanrader!) en Mijn Naam Is Selma al helemaal uit, en is nu Jongen Verslindt Heelal aan de beurt. En eindelijk tijd voor Taal Is Zeg Maar Echt Mijn Ding, maar dat boek heb ik echt fysiek op mijn nachtkastje liggen. Ook op de lijst. En dan nog series die ik nog moest kijken, zoals Suits, en laten we La Casa De Papel niet vergeten. Series, de minst moeilijke op de lijst, heeft verder geen uitleg nodig.

(meer…)

Tien jaar

Na wat sleutelen aan mijn blog – door pure lege tijd nu door het virus (ik ga het woord niet eens meer zeggen), viel op eens het kwartje. Tien jaar geleden startte ik deze blog. Tien jaar! Ik heb gewoon iets te vieren.

Wat ik hier nou eigenlijk wil zeggen weet ik nog steeds niet. Dat is het enige wat onveranderd is gebleven. Mijn blog is altijd al een mengelmoesje geweest van wat ik kwijt wilde en waar op dat moment mijn interesse lag, en dat is best wel wat geweest. Op en aan viel ik weer in pauzes. Zonder die quarantaine was me dit waarschijnlijk totaal voorbij geschoten, zonder enige aandacht.

Mijn appartementje, waar momenteel in zelf-quarantaine zitten nog niet zo erg is.


For the record
: 24 jaar ben ik. Dus 14 toen ik voor het eerst mijn domeinnaam kocht en aan de slag ging met WordPress. De allereerste stappen richting mijn ‘carrière’, wat er ook van te zeggen valt. Want zo groeide mijn kennis in webdesign, HTML en CSS, dus ook de interesse naar dit vakgebied.

(meer…)

Stalída, Kreta

Kreta was mooi. Heel mooi! Ik was er het jaar ervoor geweest (op stapvakantie, dus daar laat ik de foto’s mooi van achterwege), maar dit keer was ik weer terug in het mooie dorpje Stalída, in het midden van het eiland. Ik heb de teller van moussaka op 9 staan (record!), veel Griekse tapas gegeten, veel gekaart, ook weer op stap geweest, en natuurlijk aan het zwembad en op het strand gelegen. Mag ik alweer terug?





(meer…)