Limburgers en roze pinkpophoedjes

Mijn vriend en ik plofte op de stoelen in de bus, tussen alle andere bepakte festivalgangers die, net als wij, heel veel zin hadden in Pinkpop. Het was de Pinkpopbus, die je vanaf het station in Landgraaf naar een plek dichtbij het festival brengt – voor de luie festivalgangers, want het is nogal een stukkie lopen.

Bijna klaar om te vertrekken komt nog snel met luid lawaai een grote groep voor ons zitten. Duidelijk ‘Hollanders’, zoals wij Limburgs dat noemen, want meteen kwam er een horde commentaar uit. Vooral van een blond meisje met een hoge knot en een vrij arrogante attitude. Over kut Limburgers, en die idiote roze Pinkpophoedjes die echt niet uitzagen.

“Meid, wat kom je hier dan doen?”, fluisterde ik naar mijn vriend. Op Pinkpop, waar het Limburgs bestaan overheerst, hóórt dat gewoon. Als je geen roze hoedje of pet hebt, ben je geen echte Pinkpopper, zeg maar. Inclusief een knalroze poncho als het regent. En een verbrande neus. Het maakt ook gewoon geen zak uit wat je aan hebt – niemand die er van op kijkt of er wat om geeft. Geen Coachella-achtige taferelen daar.


Toen de bus stopte bij de eindbestemming, waren wij een van de weinige die uitstapte. Lachend naar de groep, die zó druk in zichzelf waren en zodoende nog netjes afwachtend in de bus bleef zitten, liepen wij verder richting het festivalterrein. “Die bus gaat je echt niet verder naar het festival brengen hoor!”, hoorde we lachend van mede festivalgangers, die het blijkbaar net zo grappig vonden als wij.

Alweer al lang vergeten, sprongen, renden en dansten we verder op het festivalterrein. Genietend van de zon, muziek, het eten en gezelligheid. Tot mijn vriend opeens lachend wees naar de meid met de blonde, hoge knot, die inmiddels met een geel, herkenbaar shirt en een lang gezicht met een knijper afval van het terrein stond te plukken. Met een hele hoop roze Pinkpop hoedjes om haar heen.

Tja, Pinkpop is blijkbaar niet voor iedereen. Volgende keer gewoon lekker moeder’s bergschoenen aan, een lekker plat Limburgs accent opzetten, en genieten van de Pinkpopsfeer. Net als alle andere 65.000 mensen. Het was alweer mijn zevende jaar en nog láng niet mijn laatste. Pinkpop 2017, het was me weer een genoegen!