Hop, en weer door

De kunstacademie is niet altijd even makkelijk. Sterker nog, het is heel veel werk, experimenteren, en met nieuwe ideeën komen. En hoewel me veel goed af gaat (uiteindelijk), gaat er ook veel mis. Ik heb dit blok weer eens zo’n blok dat het gewoon niet wil lukken. Ideeën zijn op, en er komt gewoon zo’n moment dat je met je handen in het haar zit en niet meer weet hoe je verder moet. De zoveelste kop koffie helpt niet meer, en als je zelfs gestresst van Londen terug komt en uit ellende maar gewoon de hele herfstvakantie alle appjes en mailtjes hebt genegeerd, die ook maar één woord te maken hebt met school, weet je dat je er even klaar mee bent.

Ik presenteerde, en werd keihard afgebrand. Maar echt. Door de klant, en later door alle docenten. Sta je dan, met je team-genoot. Lullig zeg.

Inmiddels weet ik wel dat ik er heus wel door heen kom. Zelfs met herkansingen. Want jaar twee was om te jánken zo heftig en zwaar, maar ik haal er uiteindelijk wel mooie dingen uit. Opzicht. Dus jaar drie moet ook wel lukken. In other news; ik ga waarschijnlijk in blok drie een minor in copywriting volgen. HOE LEUK IS DAT! Ik blog al sinds mijn veertiende (voor diegene die te lui is om te rekenen, dat is acht jaar), en ik ga er eindelijk eens wat ‘professioneels’ mee doen. Want naast grafisch ontwerpen vind ik schrijven ook heel leuk. Zin an.

Maar eerst dit. Morgen presenteer ik nog eens mijn idee, en dan gaat het over drie weken voor het echie. Weer voor dezelfde klanten- en docententeam. Tot die tijd ga ik weer koffie zetten voor een heel leger, en duimen dat het goed komt.

Related Post