Mijn studentenkamer

Eigenlijk staat deze post al heel erg lang op de planning (ik ben er dan ook heel wat uurtjes mee bezig geweest) – ik woon hier inmiddels alweer anderhalf jaar in dit leuke kamertje in Maastricht. Maar toch kwam het er niet van, mijn kamer was eigenlijk ook nooit echt af. En dat zal het ook nooit helemaal worden, denk ik. Kwestie van nét iets te weinig ruimte voor de indeling die ik graag zou willen. Maar ja, je bent student of je bent het niet, toch?

Volgend jaar ga ik verhuizen naar een eigen studio/appartementje, maar dit kamertje zal ik nooit vergeten. Ik wilde het per sé meemaken, mijn eigen kamertje in een studentenhuis. En die heb ik gekregen ook. Een groot appartement wat ik deel met drie andere meiden (ik ben de enige Limburger, olé!), wat rechtstreeks uit de jaren ’70 komt en waar nooit iets aan gedaan is. Foto’s daarvan laat ik mooi achterwege, maar je kunt je er wel een voorstelling bij maken, denk ik zo.

Toch wilde ik dit meemaken, het echte studentenleven op kamers, en ik heb er geen spijt van. Mijn kamer is namelijk wel gerenoveerd, en hoewel er nog steeds 10.000 kabels onder de (ook oude) verwarming slingeren, zit er wel een mooie vloer in en is alles mooi geschilderd. De roze muur, die was al zo. Dat had de bewoner voor mij er al op geknald. “Oh, die roze muur ga ik nog mooi wit schilderen hoor!”, zei ze nog toen ik kwam bezichtigen. Waarna ik snel heb gezegd dat ik juist op deze kamer viel, door de roze muur. Die mag je mooi zo houden, zei ik nog. Zij blij, ik blij! En zo trok ik hier in.


Fans van De Staat zullen mijn tas vast herkennen. Ik was bij hun concert in de Afas Live in februari ’17, wat ik als verjaardagscadeautje van mijn vriend had gekregen. Deze tas zag ik toen en ik vond hem zó leuk, dat mijn vriend besloot dat deze nog bij mijn cadeautje hoorde :-).


Mijn lockerkast, bank, en tafeltje met geliefde spulletjes, waaronder mijn vier pastel-gekleurde huisjes uit Zakynthos, en twee stenen die ik daar heb opgedoken. En al mijn kaartjes, niet te vergeten! Ik spaar ze (duidelijk, Rianne), en ik probeer altijd minstens één kaartje mee te nemen van vakantie. Zo heb ik inmiddels een collectie van Maastricht, Amsterdam, Barcelona, Rome, en Londen. Zakynthos mis ik helaas, omdat er alleen maar oerlelijke toeristische foto’s op kaarten te vinden waren. Maar om te compenseren, vier hele schattige, kleine huisjes uit Griekenland dan maar. En.. Wat je hier ziet aan kaarten op de muur is nog lang niet alles!

Toen ik ging verhuizen, wilde ik van mijn kamer per sé een soort woonkamer hebben, waar ik een hoek met een bank, salontafeltje en grote tv heb. Ik wilde niet het gevoel krijgen dat ik hier ‘overleef’ op een slaapkamer. Ik woon hier namelijk altijd, ook de weekenden! Ik ga dus niet zoals de meeste studenten op vrijdag weer naar mijn ouders. Daarom vond ik het heel belangrijk dat ik een woonkamer-sfeer ervan zou maken. Aardig gelukt, vind ik wel :-).

Tegenover de roze muur, vind je mijn witte muur – waar mijn tafel staat (is het je al opgevallen dat ik alles van Ikea heb?). Mijn tafel is een soort multifunctioneel meubel geworden, wat dient voor mijn MacBook, teken- en schildertafel, lunch en avondeten, en een héle hoop rommel (staat naast de deur, dus alles gaat rechtstreeks naar de tafel). Het is helaas niet altijd zo mooi opgeruimd als op de foto…

Mijn koffieplekje met handdoeken is een van mijn favoriete plekjes. Ik kreeg voor mijn 22e verjaardag gewoon een ROZE koffiezetapparaat van mijn ouders cadeau. Wie heeft dat nou! Stiekem vind ik het ook enorm leuk dat de drie kleuren precies ook de kleuren van mijn handdoeken zijn. Details waar alleen ik enthousiast om kan worden…

Naast mijn tafel, vind je mijn kast. Waar ik niet helemaal tevreden over ben. Na anderhalf jaar krijg ik hem nog steeds niet goed ingericht zoals ik het wil, en ik vind hem eigenlijk iets te groot voor mijn kamer. Maar eerlijk, al mijn lades, manden en kasten puilen van alle kanten uit, omdat ik mijn spullen niet kwijt krijg. Dus tja, ik heb hem wel nodig. Maar als dat het enige is waar ik over ‘klaag’, hou ik gewoon fijn mijn mond. Want toch ben ik héél tevreden met mijn kamertje.

Altijd als ik een poosje ben weggeweest, vind ik het altijd zó fijn om weer thuis te komen. Lekker op de bank, met Netflix op mijn grote tv (wat me een fortuin heeft gekost, maar totally worth it), onder de dekens. Hoewel ik uit kijk naar de tijd dat ik volgend jaar ga verhuizen, probeer ik zo veel mogelijk te genieten van mijn studentenkamertje. Het is toch wel heel fijn wonen hier.

Related Post