Analoge kiekjes

Ik stuitte via Pinterest of Instagram wel eens op analoge camera’s in het interieur. Zó cool vind ik dat!

Het is niet helemaal nieuw voor mij. Vijf jaar geleden, in het propedeusejaar van mijn opleiding, heb ik een semester analoge fotografie gehad. Ik heb er heel misschien, heel voorzichtig een klein trauma aan overgehouden. Als ik eraan terug denk, denk ik vooral aan stress, die ik op mijn beurt weer over gaf aan mijn moeder die zich in alles betrokken voelde, huilen, afwijzingen, negatief commentaar van docenten en gegodver omdat niks wilde lukken. ‘Knutselacademie’ noemen ze het…

Tot ik na tien weken met dit resultaat (en een mooi cijfer) in handen stond. En eigenlijk wel heel tevreden was! Ongeacht de kwaliteit van m’n fotografie (dat laat ik lekker aan iedereen zelf over), hoe gááf is het om analoog te fotograferen. Als in: je schiet een plaatje en vervolgens zie je niet op een digitaal scherm hoe dat eruit ziet. Je ziet het pas wanneer je ze laat ontwikkelen – het filmrolletje dus! Heel raar als je dit voor het eerst doet. Maar ook heel erg cool om eens mee te experimenteren.

Maar goed, na dat semester heb ik dat ding nooit meer aangeraakt en was ik er wel even klaar mee. Geen idee ook waar de camera nu gebleven is, heel zonde… Want toch heb ik er nog wat liefde voor. Ik zou het best graag ooit nog eens willen oppakken en investeren in een analoge camera. Maar voor nu zag ik via Marktplaats twee camera’s die overigens niet meer werken, maar wél heel cool zijn om ze een mooi plekje te geven in huis.

Is ook een soort van recyclen. Toch? En voor de oplettende kijkers; ja, mijn plant is stervende.

Nog niet uitgelezen?