Het quarantaine-leef deel twee

De stukken tekst over de eerste quarantainedagen zijn inmiddels niet meer zo relevant. Raar is dat, hè? Ik schreef er 29 maart een blogje over. Inmiddels zijn we alweer 2,5 week verder en waarschijnlijk nog lang niet in de buurt van ‘het einde’. Het is echt een nieuwe tijd geworden. Ik voel enerzijds best wel de behoefte om erover te schrijven hoe gek het is, van de andere kant wil ik dat ook absoluut niet. Ik wil er niet aan denken of er mee bezig zijn in mijn hoofd. Maar het is nu maandagochtend, de zon is voor één dagje weg, en ik wil er toch over schrijven.

Ik ben me er buitenshuis héél bewust van – tijdens het wekelijkse boodschappen doen of het hardlopen –, maar ik probeer me binnenshuis zoveel mogelijk van de situatie af te zonderen. Ik word er denk ik niet veel gelukkiger op en ik merk dat het in sociale kringen ook echt wel spanning van meningsverschillen oplevert. Dus ik probeer nogal in mijn eigen bubbel te blijven. En dat vind ik in mijn bubbel best wel prima!

Het is inmiddels, laten we zeggen, dag 26 voor mij. Sinds mijn werk op de schop ging. En ik heb me nog steeds niét verveeld! Die bubbel laat me compleet nieuwe dingen ontdekken. Door mijn werk werd de laatste weken van mij enorm veel flexibiliteit verwacht, waar ik wel een beetje moeite mee had. Ik ben iemand met structuur en opeens stond alles op zijn kop, met constante last-minute beslissingen en aanpassingen. Dat is nog steeds wel een beetje, maar langzaam komt er weer wat stabiliteit in. Maar leuk werken is anders, dat zit er nu gewoon even niet in. Buiten mijn werkuren heb ik nog veel vrij. Dan kan ik, zoals gezegd in mijn eerdere blogje, bij de pakken neerzitten. Of ik zorg voor die fijne bubbel. Ik koos voor het laatste. En sinds mijn laatste blogje zijn daar wat nieuwe dingen bijgekomen. En go!

Een. Nu het lekker weer is, ga ik bijna dagelijks lekker in het park voor mijn deur op het gras liggen. No harm in that, by the way. Dekentje mee, boek mee, en oortjes. En soms mijn vriend. In het park verspreid zitten meerdere mensen van mijn leeftijd alleen. Ik denk allemaal in mijn situatie, wonend in een kamer of appartementje. Dan is het bést fijn als je op die manier je eigen ‘tuintje’ kan creëren, want ik mis een balkon of een tuin wel behoorlijk nu. Maar dat vind ik juist leuk om te zien. Je ziet ook wat grotere groepen die op duidelijke afstand voetballen, frisbeeën en zelfs een soort softballen heb ik voorbij zien komen. Hartstikke leuk. Er wordt strikt gesurveilleerd (gelukkig!) door de politie, maar juist omdat iedereen zich netjes aan de maatregelen houdt, hangt er een fijne sfeer in het park. Dus ik probeer er regelmatig een uurtje of twee te zitten. Frisse buitenlucht, vitamine D en een fijn boek doet een mens goed! 🙂

Twee. In other news, heb ik longboarden altijd wel heel cool gevonden. Maar niks voor mij, uiteraard. Naast het park, even verderop, is een skatepark. Vanzelfsprekend zie ik dus veel skaters lopen in die buurt, zo cool vind ik dat! Je voelt ‘m al aankomen. Ik bedacht me toen heel impulsief: ik wil er ook een. Alsof mijn enkelblessure van carnaval – die zelfs nu nog lang niet hersteld is… – niet genoeg was, zeg maar.

Ik heb echt nog nooit op zo’n ding gestaan (God, sta me bij), maar zocht voor een mooi prijsje een gaaf longboard uit via Marktplaats. Morgen ga ik ‘m – coronaproof – ophalen. Will be continued.

Drie. Ik besteedde €12,50 aan The Sims 4. Ik had *shockingly* nog nooit The Sims gespeeld, maar voor die prijs wilde ik het graag proberen. Het was de best besteedde €12,50 van de maand. Nog vóór de quarantaine-tijd had ik even de Nintendo Switch te leen van mijn vriend, en die per ongeluk (heel per ongeluk) langer hier gehouden dan de bedoeling was. Mijn ultieme puppyface hielp niet. Dag Mario Kart, was leuk voor even.

Maar toen was er The Sims 4. Dag sociaal leven. Dag sporten. Dag huishouden.

Voor ik gok ongeveer vier dagen was ik onaanspreekbaar. Daarna was ik het eigenlijk helemaal zat en had ik vierkante ogen. Waren vier hele leuke dagen.

Vier. Ik knipte het haar van mijn vriend. Bucketlist dingetje. Ging niet helemaal goed ook. Ik vond het leuk, tot ik het niet kreeg zoals ik wilde en te ver door knipte. Minder leuk toen. Het is een beetje scheef en niet heel geleidelijk, maar nog goed genoeg om het niet helemaal te millimeteren. Ik voelde me schuldiger dan mijn vriend, die er gelukkig mee kon lachen. 🙂 (Girls, ik ben vast niet de enige die hieraan moest geloven?!)

Vijf. Ik ga nog steeds lekker met sporten. Ik loop drie keer in de week hard, doe drie tot vijf keer yoga en zo’n twee keer nog een HIIT workout. En tel daar hopelijk het longboarden bij op. Mijn altijd intense haat voor sporten is opeens niks meer van over. Ik hield het dan ook nooit langer dan een aantal weken vol. Eigenlijk precies op dat punt ben ik nu beland. Maar opgeven zit er echt nog niet in, ik vind het (tot nu toe) veel te leuk. Dat zal misschien vast weer anders worden wanneer ik weer fulltime ga werken, maar ik hoop dit te kunnen doorzetten! Hah, fitgirl Rianne. Ik lach mezelf bijna uit.

Zes. Ik neem af en toe mijn interieur op de schop. Zo kocht ik een levensvoorraad weckpotjes voor in mijn keuken. En vond ik voor een heel fijn prijsje via Markplaats twee vintage camera’s. Wordt vervolgd.

En zeven. Sinds ik mijn blog én camera weer heb opgepakt, ga ik nog steeds heel lekker. Ik ga ook regelmatig wandelen en voor alles wordt de camera gepakt. Voor later lijkt het me bijzonder om júist nu, deze periode, terug te zien op beeld. De opvulling van je tijd. Ook dit hoop ik te blijven doorzetten. Wordt ook vervolgd.

We komen er wel, uiteindelijk. Het vergt denk ik best wel wat doorzettingsvermogen en die omgang met de situatie geldt voor iedereen anders. Je moet er maar het beste van maken, denk ik dan. Hoe gaat het bij jullie?

Nog niet uitgelezen?