De bloemenbon voor Moederdag

Cadeaus voor mijn moeder verzinnen. Ik ben er gewoon niet goed in. Dat ligt – en dat is niet stom bedoeld – grotendeels aan haar zelf. Cliché cadeaus zoals sieraden of verzorgingsproducten maak je haar gewoon niet blij mee. Interieur zint haar wel, maar na een aantal cadeaupogingen daarin en dat ze vervolgens op een hele lieve, maar stiekem smerige toon dat cadeau weer terug naar mij probeert te draaien (sorry mama ;-)), omdat ze (net als ik!) enorm kieskeurig is wat interieur betreft, sla ik dat tegenwoordig ook over.

Dus komen mijn jongere zus en ik altijd met bloemen of een bloemenbon aan.

Ze is ook niet per sé een lezer. Maar omdat ik zelf de laatste tijd het lezen en echte boeken weer heb ontdekt, kwam ik op het idee om een boek voor haar te vinden. Iets in de relatie van het moederschap met (bijna) volwassen dochters, dat leek me wel wat. Dus ik ging op onderzoek uit, maar tot mijn verbazing is er daar bijna niks in te vinden. Je wordt doodgegooid met boeken over het opvoeden van baby’s tot kinderen, maar volwássen kinderen is nergens te vinden. Het beste wat ik kon vinden, was het boek ‘Moeder van volwassen kinderen’ van Annette Heffels, een psychologe. Een niet zo’n heel aansprekende cover, maar de tekst op de achterkant liet me het voordeel van de twijfel trekken.

Eenmaal besteld en in mijn handen kwam ik op het idee om het zelf te lezen. Ik was ruim op tijd en het zou mijn twijfel weg trekken – dan wist ik tenminste wat we haar cadeau gingen doen. Stel je voor, het zou een super slecht boek zijn. Arme mama die dan weer een lief bedoeld verhaal zou ophangen waar ik toch zo doorheen prik.

Het blijkt een best leuk boek wat erg makkelijk leest, gevuld met allemaal losse columns over de gedachten van een moeder van volwassen kinderen (obviously). Het was alsof ik mijn moeder hoorde praten. Vaak grappig herkenbaar, soms zelfs op een irritante manier. Dat ik bijna denk, jezus, dus alle moeders doen en denken dit…

Het boek is op een lieve manier bedoeld voor mijn moeder om wat meer te relativeren. ‘Kijk mam, ook zij, psychologe, doet als moeder dit!’, maar ook ‘Kijk mam, ook haar zoon en dochters doen dit dus! En dat is nog veel erger!’.

Hopelijk kan ze erom lachen en het waarderen. Anders, volgend jaar weer de bloemenbon.