Ochtendlicht

Echt uitslapen kan ik niet meer echt. Niet zoals ik dat vroeger kon in ieder geval. Klein minpuntje wel als ik op stap ben geweest, maar verder ben ik daar wel content mee. Ochtenden zoals deze vind ik héérlijk en is meestal even mijn oplaadmomentje. Zeker nu het iets warmer wordt en ik in alle stilte de vogeltjes hoor fluiten met het raam op een kier.

Ik ben nog steeds geen ochtendmens hoor – goddank woon ik alleen. Mensen die mij persoonlijk kennen, weten waarom (spoiler alert; spreek mij het eerste uur niet aan). Juist, arme vriend van mij.

Maar het is wel vaak het moment dat ik actief de keukenrommel van de avond ervoor nog even poets, dingen begin op te ruimen, nieuwe blogjes na lees en zorg dat ik klaar ben om m’n dag te starten. En dan niet te vergeten; koffie!

Ik was deze ochtend zo druk bezig – ik moest me klaarmaken voor werk, was de keuken aan het opruimen, en had eigenlijk nog even willen hardlopen, maar dat ging niet want ik verwachtte een zwaar pakket van de postbode (klein irritatiepuntje dus). Tussendoor dus even gauw koffie gedronken.

Tot ik zag hoe móói dit ochtendlicht eigenlijk was, wat door mijn raam scheen. Moest ik natuurlijk even vastleggen. Juist die momentjes zijn, zeker in deze gekke tijden nu, extra fijn. Ready for today!

(meer…)