web analytics

fotografie

Voorraadpotjes

Ik was er Zo. Ontzettend. Klaar. Mee.

Ik woon alleen en toch puilt bij mij thuis ieder hoekje en kast uit. Vertel mij iemand, HOE DAN?!

Iedere opbergkast. Kledingkast. Koelkast. Keukenkastjes. Vriezer. DE VRIEZER! Eeuwige ruzie altijd, met alles drie keer herorganiseren zodat er geen millimeter ruimte meer over is, om vervolgens met alle kracht het deurtje dicht te sláán. Ik gok dat het niet lang duurt voor ik het deurtje los in mijn handen heb. Voor mijn buren die mij misschien toevallig dan zien, ziet het er denk ik redelijk agressief uit.

Opeens bedacht ik me – na precies vier jaar mijn eigen plek: VOORRAADPOTJES! Ik moest ze hebben. En wel meteen, in een hoeveelheid dat ik een heel weeshuis ermee kan vullen. Dus daar was de webshop van Xenos en was ik heel gelukkig.

Aanschouw: mijn voorraadpotjes.

(meer…)

Wyck

Zul je altijd zien: wordt het eindelijk écht lekker weer, moet ik werken. Ben vast niet de enige, maar toch ;-). Om de pijn wat te verzachten, gingen we ‘s avonds lekker wandelen door Wyck. Ik woon net niet in deze wijk, maar het is wel mijn favoriet stukje Maastricht.

Ik vind het heerlijk om door deze straatjes te wandelen. We besloten een ijsje te halen bij Luna Rossa en via het Charles Eyck park terug te lopen. Waar ik soms met een dekentje in het gras zit, maar wat ik vooral ken dankzij het hardlopen; dit is mijn standaard route. Niets mooier dan op een zondagochtend (UGH, ja ik ben zo’n persoon geworden) met het zonnetje als enige door dit park te sporten.

Het ijsje was overigens duuuurrr en het was meer knoeien dan lekker eten, maar totally worth it. Ik hou van deze zomeravonden, én van Wyck.

(meer…)

Ik moest er ook aan geloven

Ik lag duidelijk achter op de mensheid. Taart bakken staat – denk ik – met stipt op nummer 1 van dingen-tegen-verveling-in-corona-tijden. Vlakbij puzzelen.

Nu heb ik een hele mond vol aan activiteiten gedaan om mijn eigen verveling tegen te gaan – ik kwam nog tijd te kort zelfs. Maar taart bakken was er niet een van. Sterker nog, ik heb shockingly nog nooit ook maar iets van een taart gebakken. Oh. My.

Kon niet uit blijven natuurlijk. Dus op een vrije middag bedachten we om dan toch die taart eens te gaan bakken. Een cheesecake met rode bessen welteverstaan. Daar rolde deze fijne plaatjes uit.

Op een fijne middag. ♥

(meer…)

De tafel

Ik voel me thuis in mijn appartementje. En toch ben ik altijd constant aan het malen; dit wil ik beter; dat wil ik zus; dat wil ik zo. Een nieuwe, grotere bank, een ander tv-meubel. En zo ook een nieuwe eettafel en -stoelen. Een houten, ronde tafel die los staan van de muur, dat lijkt me wel wat. Maar wetende dat ik hier waarschijnlijk niet nog drie jaar blijf wonen, zet ik die gedachten maar even aan de kant.

Want hoe blij ik ook met mijn appartementje ben, het is klein. Goed te doen hoor, in mijn eentje! Maar ik kijk uit naar de tijd dat ik een aparte werkkamer kan inrichten, een eettafel heb en een plek (in de gang?) om spullen uit te stallen. Ik droom nog even weg van een gaaf, ingerichte werkkamer met een groot bureau en een nog grotere iMac. One day, zullen we maar zeggen. Maar voor nu is het mijn bureau-eet-en-werk-tafel in één.

Dat vergde even wat tijd om mijn tafel zo in te richten dat het op alle fronten past. Het was altijd rommelig (al helemaal in mijn studententijd!) en ik kreeg het qua accessoires niet goed ingericht. Maar het is gelukt, en ik ben er blij mee. Je ziet een kalendertje, een planner, een notebook, maar ook mijn koffiezetapparaat, een kistje met spulletjes binnen handbereik, twee foto’s en een olifantje uit Kreta, een mandje met theelichtjes, een kandelaar (die geen avond wordt overgeslagen) en een zachte tafellamp. Zo gezegd, zo gedaan. Mijn nieuwe, favoriete plek in huis.

(meer…)